BOEKBESPREKING

terug

“ Leven vanuit de Overvloedige Genade van God”. J.Prince (2009)

 

Ik las de uitgave van 2009 van het vertaalde boek dat oorspronkelijk verscheen in 2007 onder de titel:

          The secret to effortless success, wholeness and victourious living.

 Van te voren heb ik mij niet bekommerd om de Engelse titel, en ik heb het boek zonder vooroordeel gelezen.

Als ik nu wel naar de Engelse titel kijk ben ik blij dat ik dat nu pas doe: anders had ik met gekromde tenen gelezen.

          Het geheim van  moeiteloos succes, volledig en overwinnend leven.

 Later in de bespreking kom ik hier op terug.

 

Genade is genoeg.

Wie de goedkeurende krullen leest die ik met potlood in het exemplaar van GJ gezet heb,

kan geen andere conclusie trekken dan dat ik veel in dit boek van harte beaam.

De uitgebreide prediking van pure genade, die je echt alleen maar hoeft te be-amen is oprecht, helder en aanstekelijk.

 

Maar dat niet alleen: Prince luistert bij zijn “lofzang” op de pure genade nauwkeurig naar de Schrift. De manier waarop hij de eenheid van Oud en Nieuw Testament schetst kan zo weggelopen zijn uit een gereformeerde dogmatiek.

Ook wat hij schrijft over de verhouding wet/evangelie is doorgaans overeenkomstig de christelijke leer die alhier, bijvoorbeeld in mijn kerk, geleerd wordt.

Mooi, mooi. Als dit het was, zou ik zeggen: allemaal kopen, dat boek.

 

Maar… ook zonder gereformeerde scherpslijperij moet ik zeggen dat het helaas daarbij niet blijft.

Tussen de regels door maar ook expliciet gaat Prince in zijn enthousiasme te ver, en op enkele belangrijke punten vliegt hij echt uit de bocht op een manier die ik betreur en die niet anders dan een grote afstand schept. Jammer !!

 

Is genade genoeg?

 

“De kerk”; de traditionele kerken, hoewel nauwelijks met name genoemd, krijgen met het verwijt te maken dat zij  hun leden eigenlijk opzadelen met wetticisme.

Genade is niet genoeg: genade is er wel, maar,….

Je moet iets…

Zondebesef en oordeel, dat eerst, en dan   …afwachten….

 Je moet in de traditionele kerk , zoals Prince het zo mooi uitdrukt, niet ontvangen, maar presteren.

“Veel christenen zijn beroofd van gemeenschap en intimiteit met God, omdat ze de leugen geloven dat God boos op hen is vanwege hun zonden. Ze vermijden contact met God, in de veronderstelling dat Hij boos wordt telkens wanneer ze falen. In plaats van naar God te gaan als dat gebeurt, vluchten ze van hem weg.” (59)

 “Helaas lijkt datgene wat de gemiddelde christen tegenwoordig gelooft daar het tegenovergestelde van. Ze geloven dat God, wat hun betreft, niet barmhartig is. (105)

 Het lichaam van Christus (de kerk,”JvdS) leeft al generaties lang in verslagenheiden en wordt door de aanklager (duivel)  voortdurend met veroordeling onder vuur genomen”.(147)

  “Ik begrijp echt niet hoe tegenstanders van genade de Bijbel correct uit kunnen leggen. Het is niet de  “wet van God” die openbaar is geworden om de mens te leren goddeloze en wereldse begeerten af te wijzen. Toch wordt dit voortdurend vanaf kansel verkondigd.”(178)

 

Wetticisme?

 

Het is de vraag of dit verwijt naar de traditionele kerk terecht is.

Nou, daar zit wel wat in.

Dan hebben we het nog niet eens over de goede werken in de Roomse Kerk.

Denk vooral aan de manier waarop volgens bepaalde stromingen je een vastgestelde moeilijke weg van bekering moet afleggen. En wel zo dat voor velen de vraag: word ik wel behouden? - hun het hele leven de parten speelt. Zo wordt de genade grondig onderdrukt. Ik heb hier geen goed woord voor over. (Schrijnend voorbeeld: Op diverse reformatorische scholen wordt niet het “onze Vader” gebeden. Dat kan niet, omdat een klas bestaat uit niet weder geborenen. En kijk hoe afstandelijk overlijdensadvertenties uit die kringen vaak zijn.)

 En toch klopt van dat wat ongeadresseerde verwijt eigenlijk niets. Het is een zeldzame karikatuur.

Augustinus, Luther, Calvijn e.v.a. hebben allen weet van de Genade. In de gereformeerde kerken, zoals die ontstaan zijn uit de Afscheiding, is het echt niet anders. (K. Kuipinga, boer en ouderling uit Drenthe indertijd: “Als ik een zucht moest toevoegen aan mijn zaligheid, was ik verloren”)

Het zijn wel onderstromen van de Afscheiding,  waar mensen een voorgeschreven bekering moesten kunnen aantonen. Dat werden later richtingen als geref. gemeente e.d.

Het zit echt niet in de kerk: ik heb NOG NOOIT anders horen preken dan Genade.

Het kan wel bij onverstandige mensen zitten, die eisen gaan stellen. Daar zijn notoire voorbeelden van.

 En…. het zit ieder mens in het hart. Om zelf iets te doen, om te denken bij een goede daad:….toch wel goed gedaan, jochie, enz.

Vul maar in. En ontken het niet.

Naar welke kerk je ook gaat, dit neem je mee. En overal is de tendens om toch weer “eisen” te stellen. Hoe mooi verpakt die ook zijn.

------Je moet toch wel vruchten van het geloof kunnen aantonen.

-------Je moet wel van harte blij zijn.

-------Het moet aan je te zien zijn.

-------10 % van je bruto-inkomen moet je toch wel…

enzovoort.

 

De Tien geboden.

 

Hoewel Prince het Oude en Nieuwe Testament op de juiste manier in verband met elkaar brengt, is zijn omgaan met de wet toch minstens twijfelachtig.

Ik ben niet de enige die dat opvalt.

Op blz. 28 noemt hij het een aantal zondagen achter elkaar preken van Tien Geboden bediening van de dood. Want de gemeente blijft dan door de wet gebonden.

Op blz. 129 verwerpt hij het verwijt, antinomiaan te zijn, d.w.z.  iemand die het OT achterstelt en de wet afschaft.

Verbazingwekkend, want een blz. verder:

“…. met de komst van het nieuwe verbond van de genade zijn de Tien Geboden in onbruik geraakt.”(129)

(N.B. De talloze regels e.d. zijn vervallen, de Tien Geboden representeren de normatieve achtergrond van Gods bedoeling, die is samen te vatten in de woorden: Heb God lief en de naaste als jezelf.  Jezus geeft (in aansluiting met de farizeeën) deze samenvatting van de Wet. En….geen tittel of jota zal er van voorbijgaan! Dat voegt Hij er aan toe.)

 

De wet blijft geldig, maar de aanklacht is weg: iemand anders heeft….inderdaad, de Wet voor ons vervuld.

Wij hebben de Wet ( gelukkig) als wegwijzer: als een lamp voor onze voet, zoals het hele Woord Gods.

Houen zo. We hebben dat hard nodig vanwege de “hardigheid des harten”. Zonder de algemene principes van de Wet gaan we dwalen als schapen, dus maar goed dat de zachte hand van de herder ons op het pad houdt.

 

Zondebewustheid

 

Genadebewustheid i.p.v. zondebewustheid, zegt Prince. Juist zondebewustheid haalt je naar beneden, zorgt dat je niet in de “overwinning” kunt staan. Hoewel Prince veel  Bijbelcitaten goed toepast, heeft hij hier zowat de hele Bijbel tegen zich.

Bijna alle psalmisten behoren dan bij de door Prince eerder geschetste “sombere kerk”.

Paulus noemt zich een ellendig mens, die hoewel hij het goede wil doen, toch het kwade doet. Christus verlost hem: dus geen veroordeling.

De grootheid van de genade wordt je in je hart steeds weer duidelijk als je ook je eigen kleinheid en miezerigheid kent. Als je weer mislukt, helpt  luchtig eroverheen stappen niet: daar wordt je alleen oppervlakkig en slordig van.

Zondebewustzijn gerelateerd aan genade = genade

Zondebewustheid gerelateerd aan oordeel houdt je van God weg. Dat zegt Prince terecht.

Maar hij gooit met dat juiste oordeel meteen de bescheidenheid weg, die nodig is voor het ontvangen van genade.

Luther begreep dat goed, toen hij tenslotte zei: wij zijn maar bedelaars”.

 

Genezing en profetie

 Opvallend is het gemak waarmee Prince aangeeft dat God tegen hem spreekt. Dat zie je vaker bij allerlei charismatische richtingen. Iets wat opkomt in je hart benoemen als Gods stem. Luisteren naar Gods Woord, en zoeken, bidden en overwegen wat Gods bedoeling is, dat is veel gezonder.

 Over genezing als  gevolg van de genade doet hij veel te simplistisch. Hij weet wel dat niet elke ziekte genezen, wordt ook niet bij gelovigen. maar de suggestie is (net als bij b.v. Zijlstra) gewekt dat als je gelooft, en je geloof is toereikend…

Precies. Als je dan niet beter wordt, wat dan?

Zo eenvoudig liggen de verbanden niet.

En ik ben zo vrij om op te merken dat heidenen net zo hard wel of niet spontaan genezen kunnen worden als gelovigen.

We moeten niet treden in Gods regering.

Trouwens, bij genoemde en geroemde genezingen, hoe vaak gaat het daarbij om zaken die ergens op de grens van ( een zwakke) psyche en lichamelijkheid liggen?

Om misverstanden te voorkomen: ik geloof wel dat gebed en genezing kunnen samenhangen.

Maar bij soortgelijke richtingen zie je vaker dat woorden die tegen de apostelen gezegd zijn ( gij zult grotere wonderen doen dan deze  e.d.) zonder meer doorgetrokken worden naar iedereen.

Maar goed, hier valt meer van te zeggen, maar in het boek van Prince speelt genezing geen aparte rol.

 

Bestemd voor overwinning?

 

Aldus de Nederlandse titel van het boek.

Dat is juist: een christen leeft vanuit de overwinning.

Maar dat wil niet zeggen dat je alles al kunt en hebt.

Het werk van Jezus op aarde, in z’n geheel, is als D-Day: de vijand heeft de doodklap in principe gekregen. Hitler had verloren toen de landing in 1944 een feit was. Maar hij vocht door, met veel ellende als gevolg. Evenzo zijn de stuiptrekkingen van Satan nog vol geweld.

Wij leven niet zo zonnig als Prince ons doen wil geloven.

 

Welvaartsprediker?

 

Prince verwerpt de beschuldiging dat hij een welvaartsprediker zou zijn. (blz.37)

    “Er bestaat geen “voorspoed-evangelie: : Er is maar één evangelie in de Bijbel en dat is het evangelie van Jezus Christus. Als je het evangelie van Jezus gelooft, dat volledig op zijn genade gebaseerd is, zal het gevolg daarvan gezondheid en voorspoed zijn. Het evangelie van Jezus Christus leidt tot zegeningen, succes, genezing, herstel, bescherming, financiële doorbraken, veiligheid, vrede, heelheid en ZOVEEL MEER!”(37)

Maar niet als je in Noord-Korea leeft, lijkt mij.

               “Waar Jezus gepredikt wordt, zal het goede nieuws geproclameerd worden wat je leven, financiën en huwelijk betreft, en je hele omgeving zal daar enorme baat bij hebben”.(193)

                “Als je moeiteloos succes wilt ervaren dan…”(231)

 “Halleluja!. Toen ik eenmaal gestopt was de mensen op hun beperkingen te wijzen, en hen in plaats daarvan wees op wat er vanwege Jezus goed aan hen was, kon geloof vrijkomen. We zagen een ware, ongekende explosie van genezingswonderen. kankers en tumoren verdwenen en levens werden radicaal veranderd. Deze dingen gebeuren namelijk als gelovigen weten dat ze door het bloed van Jezus rechtvaardig zijn gemaakt. Ze beginnen te begrijpen dat ze het door bloed verkregen recht hebben om genezen te worden, financiële doorbreken te krijgen en hun huwelijk hersteld te zien!” (270)

“De mensen van deze wereld zoeken (…..) naar iets dat echt werkt, en dat kunnen wij hen bieden.”(177)

Daar geloof ik niet voor, omdat “het werkt”.

Ik geloof omdat ik Jezus liefheb en de rest zien we wel.

 

Jammer! De sprong van goede evangelieprediking naar welvaart is werkelijk nergens op gebaseerd.

Ons is in de Bijbel wat anders voorgehouden.

Haat van de wereld, bespot, verdrukt, vervolgd. (Zo gaat het met de kerk van alle tijden:  in het grootste deel van de wereld nog steeds!)

                         Hebr. 11:1: als we geloven worden we gered en weten we dat Gods wereld bestaat ook al kunnen we die nog niet zien.

 11: 25   sommige mensen werden mishandeld maar ze wilden niet bevrijd worden omdat ze geloofden, wisten dat ze                                              iets  beters zouden krijgen: het eeuwige leven

           11: 39 …toch hebben ze tijdens hun leven niet gekregen wat God beloofd had .

Enzovoort.

 De conclusie kan jammer genoeg niet anders zijn dat Prince toch hoort bij de welvaartspredikers.

Overeenkomstig de Engelse titel die beter de inhoud weergeeft dan de verhullende Nederlandse titel.

 

Volgens mij moeten velen op dit type geloof uiteindelijk afknappen.

 J. van der Steeg     

       terug